Voor wie?
Datum
  • 2020
Wijken en dorpen
Locaties

Mantelzorg (en dementie)

“Het duurt een hele tijd om te accepteren dat je mantelzorger bent”

Ria Ploegman (67 jaar) is sinds 2012 mantelzorger voor haar man. Beiden zijn afkomstig uit de gezondheidszorg. Vanuit haar  werk was Ria bekend met mantelzorgondersteuning, maar privé was dat niet het geval. Tot meneer Ploegman problemen met zijn ogen kreeg.

Nu ziet hij nagenoeg niets meer. Het blind worden is hem van de ene dag op de andere dag overkomen. Dat doet iets met je, en dat geldt ook voor de mantelzorger. “Het overvalt je. Je zit dan ook niet meteen in een mantelzorg-rol. Dat is een heel proces” aldus Ria. “Werk gerelateerd heb je normaliter een afstand tot de patiënt op het empathische vlak. Dat is bij je echtgenoot niet het geval. Je empathisch vermogen staat voorop. Als partner wil je vooral gelijkwaardig blijven. Helaas leent de situatie zich daar niet altijd voor.” Op een dag kwam er thuis een folder in de bus over mantelzorg. Na enige aarzeling hebben Ria en haar man samen voorzichtig wat eerste informatie ingewonnen. Zo kwam het balletje aan het rollen. Ria: “Het duurt echter nog een hele tijd om voor jezelf  te erkennen en te accepteren dat je ook daadwerkelijk mantelzorger bent”. Het echtpaar Ploegman is heel goed ontvangen en begeleid door de mantelzorgondersteuners van Punt Welzijn. De respectvolle bejegening en de menselijke manier waarop ze zijn benaderd en begeleid waarderen ze zeer. Ze zien hen als een gids, die informeert; soms stuurt, maar wél alle vrijheid en ruimte laat voor keuzes.

Is het nodig om te erkennen dat je mantelzorger bent?

Ja, het kwartje moet vallen om te beseffen dat je mantelzorger bent. Van daaruit kun je pas verder kijken naar wat mogelijk is. Zolang je dat ontkent lukt het niet. Dan kom je ook niet echt verder. Er moet een bewustzijn komen om in die ‘andere’ wereld terecht te komen. Er is een wereld van mogelijkheden waarvoor je hulp kunt krijgen en er zijn  vormen van begeleiding waar je geen weet van hebt.” Zo waren we niet bekend met de ‘mantelzorgmakelaar’ en de diverse cursussen voor mantelzorgers.

Hoe gaat het in je dagelijkse leven als mantelzorger? Hoe ziet een dag eruit?

Ria antwoordt:Geen dag is hetzelfde. Sinds er hulp over de vloer komt zit er wel een bepaald ritme in. Voorheen was de zorg 24 uur. ’s Nachts kunnen zich bijvoorbeeld zaken voordoen waar je voorheen nooit bij stil hebt gestaan. Een flinke onweersbui komt toch anders binnen wanneer je deze alleen hóórt. Overdag gaan activiteiten zo zelfstandig mogelijk, bijvoorbeeld ontbijten, maar het opruimen erna moet worden overgenomen. Zo zijn er meer praktische zaken bijvoorbeeld artsenbezoek, autorijden. Je hebt geen andere keuze, dus het moet, maar je moet  ook blijven oppassen dat je jezelf niet voorbij rent. Nu er reguliere hulp is ontstaat er meer ruimte, en krijg je ook je de normale balans weer een beetje terug. Je gaat je partner weer meer als partner zien, en niet alleen als zorgvrager.”

Hoe zie je de toekomst als mantelzorger?
Op persoonlijk vlak wil Ria niet te ver in de toekomst kijken, maar leven bij de dag. Haar man heeft naast zijn oogprobleem ook hart- en longproblemen. Maar met zijn verstand is niets mis. Ze ondernemen nog veel. Samen met  hem filtert Ria de mooie, realiseerbare activiteiten eruit en pakken ze op wat mogelijk is. Door het goede contact met Punt Welzijn vertrouwt het echtpaar Ploegman er dan ook op dat ze ook in de toekomst op een goede manier verder worden geholpen.

Ze heeft weinig zicht op hoe de gemeente mantelzorg beleidsmatig (nog) beter kan neerzetten. De mantelzorgmakelaar wil ze echter van harte aanbevelen. Hiermee hebben ze goede ervaringen. “Misschien is het ook een tip voor andere mantelzorgers. Het is fijn als je een adviseur naast je hebt die je zaken uit handen neemt, en weet waar je recht op hebt. Dat scheelt een hoop”, aldus Ria.

Foto: MantelzorgNL

a Tekstgrootte verkleinen. a Tekstgrootte herstellen. a Tekstgrootte vergroten.