Mantelzorgverhalen

Mantelzorgverhaal over elkaar helpen in de Molukse gemeenschap

Ati Ramakers – moeder (70 jaar) werkt al 37 jaar in de zorg.
Andy Pattinaja – broer (62 jaar) hersenaandoening.
Aileen Ramakers – Dochter van Ati
Willy Pattinaja – Tanten van Aileen (68 jaar) Alzheimer en hartproblemen
Angelique Leinders – vriendin

Elkaar helpen is in onze Molukse familie heel normaal
In de Molukse cultuur is omkijken naar elkaar geen aparte taak, maar een manier van leven. Dat herken je direct wanneer je praat met Ati Ramakers-Pattinaja. “In onze familie helpen we elkaar met liefde. Dat is gewoon wie we zijn,” vertelt ze met een warme glimlach. Ati, inmiddels 70 jaar, werkt al 37 jaar in de zorg. En ook buiten haar werkdag staat ze klaar voor anderen — vol energie, betrokkenheid en vertrouwen.

Ati komt uit een hechte familie van negen kinderen. Hun ouders kwamen destijds naar Nederland omdat hun vader als KNIL-militair diende in het koloniale leger van Nederlands-Indië. Die geschiedenis heeft de familie gevormd: samen sterk staan, elkaar dragen als het nodig is, en altijd met respect en warmte.

Zorgen voor broer Andy: kleine daden, groot verschil
Broer Andy heeft door een hersenaandoening extra begeleiding nodig. Hij woont zelfstandig, werkt bij de Risse en krijgt ondersteuning van PSW. Maar het is vooral de familie die het verschil maakt. Ze helpen bij van alles: toezicht houden op medicatie, samen poetsen en boodschappen doen, en natuurlijk het knippen van zijn haar, een taak die Andy maar aan één iemand toevertrouwt: Ati.

Ati is de stille motor die de zorg rondom Andy coördineert. “Iedereen helpt mee,” zegt ze. “We weten wat er moet gebeuren en we staan er voor elkaar.” Het is precies die vanzelfsprekendheid die dit mantelzorgvoorbeeld zo krachtig maakt.

Tante Willy: een warm thuis door samenzorg
Ook tante Willy, 68 jaar, heeft steeds meer hulp nodig. Na een werkzaam leven als stadswacht krijgt ze hartproblemen, en later wordt ook Alzheimer vastgesteld. Haar drie kinderen ondersteunen waar mogelijk, maar wonen verder weg. De familie zoekt samen naar een oplossing die dichtbij én liefdevol is.

Willy heeft altijd klaar gestaan voor anderen, dus nu staat de familie op voor haar. Ati en haar dochter Aileen nemen het voortouw. De maaltijden en dagbesteding worden geregeld via externe organisaties, maar de rest van het dagelijks leven vangen ze zelf op; het huishouden, het overzicht bewaren, zorgen dat er iemand in de buurt is.

Na een tijdje wordt de zorgvraag groter. Aileen neemt dan een bijzonder besluit: ze trekt samen met haar 7-jarige dochter bij tante Willy in. Zo ontstaat een warm, klein huishouden waarin iedereen iets bijdraagt. Er is dagelijks toezicht, maar vooral veel gezelligheid en verbondenheid. De familie is blij met deze oplossing en houdt onderling nauw contact via een groepsapp waar ze zorgen, humor en mooie momenten delen. Naast hulp vanuit de familie krijgt Ati ook steun uit onverwachte hoek: vriendin en collega Angelique heeft wekelijks contact met haar, biedt ruimte voor ontspanning en fungeert als een luisterend oor, waardoor Ati voelt dat zij er niet alleen voor staat.

En Aileens dochter? Die vindt het helemaal prima bij tante Willy én ze leert spelenderwijs hoe natuurlijk het is om voor elkaar te zorgen.

Een inspirerend voorbeeld
De familie Ramakers-Pattinaja laat zien hoe krachtig mantelzorg kan zijn wanneer het uit liefde en verbondenheid ontstaat. Niet alles hoeft perfect te zijn; het gaat om kleine daden, aandacht en er zijn voor elkaar. Hun verhaal nodigt uit om hetzelfde te doen: om te zien wat een buur, vriendin, tante of kennis nodig heeft én om dat stapje te zetten.

Soms is een klein gebaar al genoeg om iemands wereld lichter te maken.