Dementieverhaal

Als Jaap zijn hardloopschoenen aantrekt, wil hij maar één ding: naar buiten. Rennen. Het liefst in de bossen rond de IJzeren Man in Weert. Dat doet hij al jaren, samen met zijn vrienden van de renclub.

Jaap heeft dementie. Daardoor wordt rennen in het bos steeds wat lastiger. Smalle paadjes, uitstekende boomwortels en onverwachte obstakels vragen om veel aandacht. Maar stoppen met hardlopen? Daar denkt Jaap liever niet aan.

Gelukkig denken zijn loopvrienden met hem mee.

Als de groep het bos in gaat, loopt Jaap nooit alleen. Er is altijd iemand bij hem in de buurt die meekijkt, het tempo in de gaten houdt en helpt als dat nodig is. Niet opvallend en niet ingewikkeld. Gewoon samen rennen, zoals ze altijd al deden.

En soms kiest de groep voor een andere route. Ze lopen tegenwoordig wat vaker op de atletiekbaan. Daar is de ondergrond vlakker en overzichtelijker en kan Jaap lekker zijn rondjes blijven maken.

Want hardlopen is voor Jaap veel meer dan bewegen. Het is buiten zijn, zijn hoofd leegmaken en vooral samen zijn met zijn vrienden.

Dementie betekent niet dat je moet stoppen met wat je graag doet. Soms is er alleen iemand nodig die naast je loopt, even meekijkt of de route een beetje aanpast.

“Het verhaal van Jaap is echt; om de privacy van de betrokkenen te beschermen, is de afbeelding met AI gegenereerd.”